Η ουδετερότητα της σκέψης

H σκέψη ειναι ουδέτερη, δεν ειναι καλη ή κακή. Μπορει να προσπαθησει να μιμηθει την Επίγνωση, μπορεί να καμώνεται ότι φτιάχνει ύλη, σώμα, προσωπικότητες, ολοκληρες ευφάνταστες ιστορίες για την ανθρωπότητα, για την ιστορία του κόσμου, για τον θέο, για το νόημα της ζωής κλπ αλλά δεν το κάνει με κακό σκοπό. Ούτε με καλό σκοπό. Απλώς το κάνει, για τη χαρά του παιχνιδιού. Όπως ακριβώς η γερακίνα κάνει παιχνίδια στον ουρανό.