logo

Welcome to Wellspring

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Working Hours
Monday - Friday 09:00AM - 17:00PM
Saturday - Sunday CLOSED
From Our Gallery
Top
conscious

Πως ξεκαθαρίζουν οι σκέψεις

Συνήθως οι σκέψεις  φαντάζουν σαν ενα συνοθύλευμα όπου το τέλος μιας σκεψης και η αρχή της επόμενης δεν μπορεί καλά καλά να διακριθεί. Παρόλο που μόνο μια σκεψη μπορεί να συμβαινει μια συγκεκριμένη στιγμή, στην περίπτωση της φλυαρίας, που είναι πολύ οικεία στην καθημερινότητά μου, υπάρχει αυτή η εντύπωση οτι πολλές σκεψεις συμβαινουν ταυτόχρονα. Και την ίδια στιγμή νιώθω αυτές τις σκέψεις σαν να είναι θολές, σαν να ξέρω ότι σκέφτομαι κάτι αλλά όχι ξεκάθαρα τι σκέφτομαι. Μοιάζει πολύ σαν κάτι να συμβαινει στο … παρασκήνιο. 

Share
gap

Τo ασυνείδητο και η σκεψη στην πραγματική της διασταση

Σας έγραφα τις προαλλες ότι έκανα μια δοκιμή καθώς εκανα ζέσταμα για την γυμναστική μου, όπου άρχισα να σκεφτομαι κάπως ηθελημενα, τη μια μετά την άλλη, διάφορες σκέψεις που κανονικα με τρομάζουν. Παρατήρησα ότι αυτη η “μηχανικη” εκδήλωση των σκεψεων δεν έφερε την παραμικρη συναισθηματικη απόκριση. Αναρωτιόμουν γιατί.

Share
oidipous

Ο Ηθοποιος και ο Ρόλος

Μια άλλη όμορφη αναλογία θα σας περιγράψω, που μου έχει πάρει την καρδιά. Θα την προσαρμόσω σε δεδομένα οικεία: Ο ηθοποιος  Αντώνης Δημακόπουλος παίρνει το ρόλο του Οιδίποδα στην τραγωδία του Σοφοκλή “Οιδίπους Τύραννος”. Οι πρόβες ξεκινούν, ο ηθοποιός φοράει την στολή του Οιδίποδα, προβάρει τις ατάκες, αρχικά μόνος του, μετά μαζί με τους υπόλοιπους ηθοποιούς, οι πρόβες συνεχίζονται και πλέον φτάνει η ώρα για την παράσταση.

Share
microscope

Βάζοντας την Επίγνωση στο Μικροσκόπιο

Κοιτάζω ένα λείο μεταλλικό κύλινδρο. Φαινεται αψεγαδιαστος, ενας τελειος, απόλυτα λειος κύλινδρος. Τον αγγίζω προσεκτικα με τα ακροδάχτυλα μου.. αρχικά μοιάζει όντως λείος και στην αφή. Ξοδεύω λιγες στιγμες και αρχίζω να αντιλαμβάνομαι οτι η αρχικη αίσθηση οτι ειναι απόλυτα λειός διαλύεται, γιατί νιώθω κάτι ανεπαίσθητες ανωμαλίες. Τον βάζω στο μικροσκόπιο και η αίσθηση μου επιβεβαιώνεται. Φαίνεται να υπαρχουν κάποιες ανεπαίσθητες ανωμαλίες. Ανεβάζω τη μεγένθυση και αυτές οι ανωμαλίες φαίνονται πλέον μεγάλες, τεράστιες. Καταλαβαίνω ότι ο κύλινδρος δεν ήταν ποτέ στ αλήθεια ένας τέλειος λείος κύλινδρος.

Share

Αυτό που είμαι για σένα δεν είναι το ίδιο με αυτό που είαμι για τον εαυτό μου

Ενα πανεμορφο αρθρο απο την Amy Louise Gilmore

“Για σένα είμαι ένα αντικείμενο, έχω όρια γύρω μου, είμαι τοσο ψηλή, τόσο βαριά, έχω τέτοιο χρώμα δέρματος, είμαι όμορφη ή άσχημη, έξυπνη ή όχι, χρησιμη ή ενοχλητική κοκ. Είμαι ένα αντικείμενο στο πεδίο της όρασης σου, της ακοής σου κοκ. Μπορείς εύκολα να με μετρήσεις να με αξιολογήσεις μέσα από αυτές τις περιγραφές. Αν και δεν με συνοψίζουν πλήρως, δεν είναι και λάθος απο την δική σου οπτική.

Share

Η παρεξήγηση

Υπαρχει μια παρεξηγηση σε σχεση με την άμεση εμπειρία μας που μπορούμε εύκολα να ξεκαθαρίσουμε!

Όταν βλέπουμε ένα δένδρο, υπάρχει μια οπτική αίσθηση. Το μόνο που βιώνουμε είναι μια οπτική αίσθηση και όχι ένα αντικείμενο το οποίο γίνεται αντιληπτό από αυτή την αίσθηση.

Share
zen

Το βουνό

Υπάρχει αυτό το γνωστο, κάπως αστείο ζεν ρητό που λέει “Πριν κάποιος μελετήσει το Ζεν,  τα βουνα είναι βουνά και οι ποταμοί είναι ποταμοί. Μετά από μια πρώτη επαφή με την αλήθεια του Ζεν, τα βουνά δεν είναι  πια βουνά και οι ποταμοί δεν είναι πια ποταμοί. Μετά τη φώτιση τα βουνά είναι και πάλι βουνά και οι ποταμοί, είναι ξανά ποταμοί”

Share

Οικειότητα

Χρονιάρες μέρες, παραμονή πρωτοχρονιάς και θέλω να δηλώσω ότι η οικειότητα που ξέρουμε είναι μια τεχνητή οικειότητα. Η οικειότητα που γνωρίζουμε είναι σφυρηλατημένη μέσα στο χρόνο, μέσα από εμπειρίες που χτίζουν μια σχετική εμπιστοσύνη. Η οικειότητα που γνωρίζουμε έχει αιτία, έχει βάσεις, είναι αναμενόμενη, πηγαίνει μαζί με την κλειστότητα σε σχέση με εκείνους που δεν εμπιστευόμαστε. Η οικειότητα που γνωρίζουμε κρύβει (ουφ, ας το παραδεχτούμε) μια βαρεμάρα, δεν μπορεί να σε εκπλήξει. Κρύβει αναμενόμενες αγκαλιές και παρηγοριές, συμβουλές και κριτικές! Κρύβει υποχρεώσεις και δικαιώματα.

Share
running1

Επιτόπιες σκέψεις

Πριν την αυτοσχεδιαστική μου εξάσκηση κάνω επιτόπιο τρέξιμο για να ζεσταθουν οι μύες. Αυτή τη φορά μου ήρθε να σκεφτώ, καθώς εκανα το επιτόπιο τρέξιμο, όλες τις σκέψεις που με φοβίζουν – πχ “αν βγει ο τσιτσος έξω θα τον πατήσει αμάξι” “καποια στιγμη θα πεθανουν οι γονεις μου” “θα μείνω ταπί και ψύχραιμος αν ταϊζουμε και αλλα γατιά” κοκ. Οι σκέψεις αυτές γίνανε και δεν έφεραν καμία συναισθηματική απόκριση! Για να γίνω λίγο πιο αναλυτικός, είδα ξεκάθαρα να συμβαίνει μια, μοναδική σκέψη και μετά κενό. Σιωπή. Μετά δεύτερη μοναδική σκέψη, με τελείως άλλο θέμα (τρομακτικο ομως) και μετά κενό, σιωπή. Και κάθε σκέψη ήταν ουδέτερη, δεν είχε χρωματισμό “δυσάρεστη” “ευχάριστη” κλπ.

Share
mirror

Τα μάτια και ο καθρέφτης

Ήρθε στην κεφάλα μια διασκεδαστικη αναλογία μόλις και θα σας την περιγράψω θέλοντας και μη!

Δεν μπορώ ποτέ να δω τα μάτια μου. Όλη μου την ζωή αν προσπαθήσω, ποτέ δεν θα μπορέσω να δω τα μάτια μου! Μπορώ μόνο να βάλω έναν καθρέφτη απέναντι στα μάτια μου και να δω το είδωλο των ματιών μου. Το είδωλο των ματιών μου δεν είναι τα ίδια μάτια μου, είναι μια ιδέα, μια εικόνα για τα μάτια μου. Δεν μπορώ να δω τα μάτια μου, δεν μπορώ να τα γνωρίσω/αντικρίσω ποτέ ως ένα αντικείμενο ξεχωριστό από μένα, μπορώ μόνο να είμαι τα μάτια μου, να τα νιώθω, να νιώθω την παρουσία τους. 

Share