Ποιος είναι αυτός;

Βρίσκομαι σε ένα ήσυχο καφέ. Είμαι μόνος, εγώ και το προσωπικό. Το τζάκι έχει όμορφη φωτιά. Διαβάζω ένα μήνυμα στο κινητό και ταράζομαι. Αμέσως μετά ανοίγω το βιβλίο μου, αλλά το παρατάω αμέσως, γιατί θέλω να δω τι συμβαίνει με αυτή την ταραχή.. κάθομαι αναπαυτικά και περιμένω να δω τι θα γίνει.

Είναι η Αλήθεια ένα στατικό σημείο;

Λένε κάποιοι, ότι το μονοπάτι που οδηγεί στην Αλήθεια είναι διαφορετικό για τον καθένα, ότι δεν δουλεύουν όλοι οι τρόποι σε όλους.

Αυτό θα ήταν σωστό αν η Αλήθεια ήταν ένα καθορισμένο, παγιωμένο, στατικό σημείο, προσδιορίσιμο λεκτικά. Αλλά δεν είναι αυτή η φύση της Αλήθειας (ή μήπως είναι; βρείτε το).

Κοιτάζοντας μέσα μας

Διαβάζω ένα βιβλίο του Κάρλος Καστανέδα και βρίσκω ότι οι Ινδιάνοι σαμάνοι, που ονόμαζαν τους εαυτούς τους μάγους, είδαν αυτό που είδε ο Χριστός, ο Κρισναμούρτι, ο Βούδας. Αυτό το “πράγμα” πρέπει να υπάρχει μέσα σε όλους αυτούς, όλοι αυτοί πρέπει να είναι Ένα.

Λιγο πριν κοιμηθω

Θέλω να πω κάτι που παρατήρησα για το θέμα κατά πόσο υπάρχει ένας σκεπτόμενος που σκέφτεται ή αν οι σκέψεις απλώς εμφανίζονται (από μόνες τους). Παρατήρησα ότι τις στιγμές πριν κοιμηθώ υπάρχει κύμα περίεργων, αλλόκοτων σκέψεων, που δεν βγάζουν καν νόημα. Η αίσθηση ότι οι σκέψεις εμφανίζονται από μόνες τους είναι έντονη εκείνη τη στιγμή.

Παρατήρησε κανείς άλλος κάτι τέτοιο?