Παρατηρώντας την λειτουργία της μνήμης
Ένα από τα πιο συναρπαστικά πράγματα που χει συμβεί τους τελευταίους μήνες είναι να παρατηρείται η λειτουργία της μνήμης. Παρατηρώντας την προκύπτουν πάρα πολύ ενδιαφέροντα ευρήματα.
Ένα από τα πιο συναρπαστικά πράγματα που χει συμβεί τους τελευταίους μήνες είναι να παρατηρείται η λειτουργία της μνήμης. Παρατηρώντας την προκύπτουν πάρα πολύ ενδιαφέροντα ευρήματα.
Καθώς ολοκληρώθηκε το τρίτο πενθήμερο Σχολείο Δάσους, υπάρχει μια αναγκαιότητα να επικοινωνηθούν πολλά. Είναι φοβερό πόσο απαραίτητο είναι να αφεθούν τα παιδιά ελεύθερα για να ξυπνήσει η υπευθυνότητά τους και αναπόφευκτα μαζί της και ο αυθορμητισμός, η δημιουργικότητα, η περιέργεια. Αυτά πάνω κάτω ειπώθηκαν εδώ.
Στο Σχολείο Δάσους τούτη τη φορά έχουμε και παιδιά 4 ή 5 χρονών. Επειδή ήταν η πρώτη συνάντηση αυτής της ομάδας μας ακολούθησαν και οι γονείς. Είναι φοβερά όμορφο κάτι που παρατηρήθηκε.. όταν ξεκινήσαμε τη βόλτα μας, τα πιο μικρούλια παιδιά πήγαιναν χέρι χέρι με τους γονείς. Τα βήματά τους ήταν αβέβαια, σχεδόν τρέμανε, σε κάθε επόμενο βήμα νόμιζες ότι θα σωριαστούν κάτω. Κάποια στιγμή, κάπως έγινε και τα άφησαν οι γονείς. Με τόσο αβέβαια βήματα φαινόταν πολύ εύκολο να πέσουν και να χτυπήσουν, οπότε ήμασταν έτοιμοι να επέμβουμε..
Το γεγονός είναι (κάθε στιγμή) ένα. Οι ερμηνείες του μπορεί να είναι χιλιάδες. Οι αναλύσεις του, οι συγκρίσεις με αφορμή το γεγονός, άπειρες. Το γεγονός όμως είναι πάντα ένα. Και καθώς το γεγονός είναι ένα, είναι μοναδικό, έχει την ιδιότητα να μας ενώνει. Η ιδιότητα αυτή είναι φυσική, όχι τεχνητή, η ιδιότητα αυτή λαμβάνει χώρα από μόνη της, απλώς συμβαίνει.. με το που θα μείνουμε με το γεγονός, ερχόμαστε κοντά, γινόμαστε ένα. H ανάλυση, η σύγκριση, η ερμηνεία αντιθέτως γεννούν διαφορετικές απόψεις, πεποιθήσεις, πίστεις που μας χωρίζουν.
Το σώμα όσο περνάνε τα χρόνια γερνάει, αρχίζει να μη λειτουργεί τόσο καλά, οι μύες παύουν να είναι τόσο σφριγηλοί και ευλύγιστοι, τα όργανα από την πολύ χρήση αρχίζουν να φθίνουν, το δέρμα χάνει την λαμπρότητά του, η ακόη σιγά σιγά χάνει την οξύτητά της, τα δόντια έχοντας ταλαιπωρηθεί αρκετά αρχίζουν να χαλάνε, το κορμί γίνεται άκαμπτο κοκ.
Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως αυτοθυσία! Φαντάζομαι ότι Εγώ μπορώ να θυσιάσω τον Εαυτό Μου για κάτι, αλλά Εγώ μπορώ μόνο να τον θρέψω, να τον συνεχίσω, να τον δυναμώσω