Η φύση της εμπειρίας
Κάθε στιγμή υπάρχει μια εννιαία εμπειρία. Δεν υπαρχει ενα υποσύνολο εμπειριών, κομματιασμένες υποεμπειρίες (οπτικες, ηχητικές, σκέψεις, πόνος, πείνα κλπ). Υπάρχει μόνο Μια Εννιαια Εμπειρία.
Κάθε στιγμή υπάρχει μια εννιαία εμπειρία. Δεν υπαρχει ενα υποσύνολο εμπειριών, κομματιασμένες υποεμπειρίες (οπτικες, ηχητικές, σκέψεις, πόνος, πείνα κλπ). Υπάρχει μόνο Μια Εννιαια Εμπειρία.
Ολοκληρώθηκε μια ακόμη βδομάδα με Σχολείο Δάσους και υπήρξαν μαθήματα που αν δεν αφεθούν ήσυχα να σβήσουν θα γίνουν καινούριο βάρος/γήρας. Πριν σβήσουν θα ήθελα να τα μοιραστώ.
Δραματικός ο τίτλος και πάλι! Τα πράγματα δεν ήταν όμως καθόλου δραματικά. Στην προχτεσινη εξόρμησή μας στο Λωβοκομείο κάναμε μια από τις πιο hardcore περιπλανήσεις μας, ανεβήκαμε σε πολύ δύσκολα σημεία, με παιδιά που ήταν 4 και 5 χρονών (και μεγαλύτερα). Ήταν από τα πιο όμορφα σχολεία δάσους, τα παιδιά ούτε μαλώνανε, ούτε φωνάζανε, ούτε χτυπιόταν, ήθελαν μόνο να εξερευνήσουν, και ήταν τόσο απορροφημένα διότι η περίσταση ήταν (εκτός από συναρπαστική) δύσκολη, απαιτητική και χρειαζόταν να βάλουν όλη τους την προσοχή. Γιατί ξέρετε, τα παιδιά από τη στιγμή που έχει καλλιεργηθεί αρκετά η (πλαστή) συνείδηση του ατομικού εαυτού (είμαι ένα σώμα/μυαλό) δεν θέλουν να χτυπάει το σώμα και προσπαθούν να το αποφεύγουν. Εμείς οι ενήλικες ήμαστε κοντά τους και τους βοηθούσαμε όσο μπορούσαμε ώστε να τα καταφέρουν στις αναβάσεις και καταβάσεις. Πολύ συναρπαστική εμπειρία, χωρίς πανικούς και αγωνίες.
Ήδη ο τίτλος του κειμένου δεν φαίνεται να έχει κανένα νόημα οπότε ξεκινάμε πολύ καλά… Διάβασα ένα κείμενο του Κρισναμούρτι που πρότεινε ένας φίλος, μια ομιλία στην οποία εξερευνάται τι είναι διαλογισμός. Το κείμενο προκάλεσε (ή και όχι) διάφορες σκόρπιες σκέψεις που μου άρεσαν παρα πολύ και γι’αυτό θα τις συγκεντρώσω εδώ πέρα:
Δεν ξέρω τι είναι διαλογισμός. Όμως ίσως δεν είναι ένα “μέρος” όπου απουσιάζει η σκέψη. Αλλά ένα “μέρος” όπου η σκέψη γίνεται αντιληπτή ως αυτό που είναι, ένα φαινόμενο με αρχή και τέλος. Σε αυτό το μέρος εμφανίζονται και άλλα φαινόμενα. Οπτικά, ηχητικά, συναισθήματα κλπ. Όλα με αρχή και τέλος. Σε αυτό το μέρος η σκέψη δεν συγκρίνεται με τα υπόλοιπα φαινόμενα ώστε να θεωρηθεί μη-επιθυμητή (ή επιθυμητη ή δυσάρεστη ή ευχάριστη ή καλή ή κακή ή βασανιστική κλπ κλπ – choiceless awareness)
Η επιθυμία είναι η βασικότερη κινητήρια δύναμη του ανθρώπου. Κάποιος αγωνίζεται για κάτι με όλη του τη δύναμη. Πιέζεται, αγχώνεται, σκέφτεται τρόπους να φέρει σε πέρας το σχέδιο του, αφοσιώνεται, επενδύει το χρόνο του σε πράγματα, ίσως αδιάφορα, που όμως έχουν σαν απώτερο σκοπό την εκπλήρωση της επιθυμίας, λέει ψέμματα ή μισές αλήθειες, παιδεύεται ίσως για χρόνια και τελικά.. το πετυχαίνει (αλλά φυσικά μπορεί και όχι).
Μόλις τελείωσα την παρακολούθηση ενός βίντεο όπου γίνεται ένα ψαχούλεμα, μια χωρίς κίνητρο εξέταση της άμεσης εμπειρίας που έχουμε για το Σώμα. Η ιδέα που έχουμε για το σώμα είναι ότι πρόκειται για κάτι συμπαγές, σχετικά στατικό, φτιαγμένο από ύλη, με ξεκάθαρα όρια, σχήμα, βάρος, ηλικία, φύλο.
Ανακάλυψα για πρώτη φορά στη ζωή μου έναν όμορφο τρόπο να τρέχω. Που δεν ήταν άλλος από τον τρόπο που αρέσει σε μένα, στον ρυθμό που μου αρέσει, με το στυλ που μου αρέσει. Μετά άρχισα να πειραματίζομαι κατά την ώρα του τρεξίματος. Βρήκα μερικά πολύ ωραία πράγματα.