logo

Welcome to Wellspring

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Working Hours
Monday - Friday 09:00AM - 17:00PM
Saturday - Sunday CLOSED
From Our Gallery
Top
awareness-without-object

Επίγνωση χωρίς αντικείμενο

Αυτό που βιώνεται συχνά είναι επίγνωση κάποιου αντικειμένου (επίγνωση του θυμού, επίγνωση του σύννεφου κλπ). Ίσως είναι ενδιάφέρουσα η ερώτηση αν είναι δυνατόν να υπάρχει απλώς επίγνωση (χωρίς αντίκείμενο).

Share
time

O Χρόνος

Ίσως ο Χρόνος δεν είναι τίποτα άλλο από τη σκέψη που συνδέει δυο ή περισσότερες στιγμές μέσω θεωριών αιτιότητας και (νομίζω) θεωριών τυχαιότητας. O Χρόνος υπονοεί διάρκεια, συνέχεια, στατικότητα, σταθερότητα και μόνο η σκέψη μπορεί να επινοήσει αυτά τα χαρακτηριστικά.

Share
fearcontent

Ο φόβος και το περιεχόμενό του

Υπάρχει φόβος μην χάσω τη δουλειά μου, τη γυναίκα μου, φόβος των γηρατειών, φόβος μην μείνω μόνος, φόβος για τους μετανάστες, φόβος για τους αστυνόμους κλπ. Κάθε μικρούλης φόβος έχει το περιεχόμενό του. Αλλά όλοι οι φόβοι έχουν μια κοινή, όμοια κίνηση, μια κοινή αίσθηση, μια κοινή ενέργεια.

Share
stranger-things

Τα πράγματα που συμβαίνουν από μόνα τους

Είναι πολύ ενδιαφέρον να παρατηρηθούν (εκτός όλων των άλλων) τα διάφορα πράγματα που συμβαίνουν από μόνα τους. Αυτά που είναι ξεκάθαρο ότι συμβαίνουν από μόνα τους, διότι δεν αποφάσισα εγώ (ποιος;) να τα κάνω.

Share
neill

Η Ηθική που γεννάει ανηθικότητα

Είπε κάποιος (ελαφρώς παραφρασμένα)

“Υπάρχει ένα πρωταρχικό αμάρτημα. Το αμάρτημα του να ζητάς τελειότητας, του να χτίζεις ιδανικά. Ο Αδάμ έφαγε από το Δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού. Αυτό είναι ένα παραμύθι που δηλώνει ότι το χτίσιμο μιας σταθεράς για το τι είναι καλό και τι κακό μας κάνει ιδεαλιστές/ηθικιστές και αυτό είναι η κατάρα της ανθρωπότητας. Όλοι οι κήρυκες και οι δάσκαλοι αγωνίζονται να κάνουν τους άλλους ανθρώπους τέλειους. Κάθε γονιός θέλει να διδάξει στο παιδί του πως να ζει. Το παιδί γρήγορα αντιμετωπίζει ένα σύστημα με απαγορεύσεις. Αυτό είναι πονηρό, εκείνο είναι βρώμικο, αυτό και εκείνο είναι εγωιστικά.. Νομίζω ότι είναι οι ηθικές αρχές/οδηγίες που κάνουν το παιδί κακό. Ανακαλύπτω ότι όταν καταστρέφω τις ηθικές αρχές ένα κακό παιδί μετατρέπεται αυτόματα σε καλό παιδί (!!)”

Share
money-slave

Το χρήμα η ασφάλεια και Εγώ

Το χρήμα είναι ένα σύμβολο, το χρησιμοποιώ για να αγοράσω πχ ένα σακί πατάτες. Όσο δεν έχω χρήματα πασχίζω να μαζέψω χρήματα και όταν τα καταφέρω πασχίζω να μην τα χάσω. Γιατι; Διότι τα χρήματα συμβολίζουν τις επιθυμίες μου. Συμβολίζουν ένα όμορφο αμάξι, ένα πολυτελές σπίτι, ταξίδια, ακριβά ρούχα και φαγητό, πλούσιες υγειονομικές παροχές. Αλλά υπάρχει μια τεράστια παρανόηση εδώ, μπερδεύτηκε το σύμβολο με την πραγματικότητα.. το χρήμα μπερδεύεται με το ίδιο το σπίτι, τα ταξίδια κλπ και γι αυτό αγωνίζομαι τόσο σκληρά να κερδίσω χρήματα και να τα διατηρήσω

Share
18229fbcover

Περί Συμπόνοιας

Καθώς ολοκληρώθηκε το τρίτο πενθήμερο Σχολείο Δάσους, υπάρχει μια αναγκαιότητα να επικοινωνηθούν  πολλά. Είναι φοβερό πόσο απαραίτητο είναι να αφεθούν τα παιδιά ελεύθερα για να ξυπνήσει η υπευθυνότητά τους και αναπόφευκτα μαζί της και ο αυθορμητισμός, η δημιουργικότητα, η περιέργεια. Αυτά πάνω κάτω ειπώθηκαν εδώ.

Share
important

Τα σημαντικά και τα ασήμαντα

Υπάρχει τίποτα σημαντικό; Ή απλώς η αίσθηση ότι κάτι είναι σημαντικό γεννιέται μόλις σχηματιστεί στο μυαλό μου η λέξη “σημαντικό”..;
 
..βλέπω ένα σκυλάκι πεινασμένο, να υποφέρει και του βάζω φαγητό.. Αν δεν ασχοληθώ στη συνέχεια καθόλου με αυτό το περιστατικό δεν θα δημιουργηθεί μια αίσθηση σημαντικότητας (δοκιμάστε το).. μόνο αν αρχίσω να σκέφτομαι “αυτό που έκανα είναι πολύ σημαντικό, χμ πρέπει να βοηθώ τα κατατρεγμένα ζώα” τότε το “σημαντικό” γεννιέται και μαζί του γεννιέται μια νεύρωση (ό,τι και να γίνει πρέπει να βοηθάω βασανισμένα ζωάκια, γιατί αυτό είναι κάτι το σημαντικό)
Share
walk

Τα βήματα και η υπευθυνότητα

Στο Σχολείο Δάσους τούτη τη φορά έχουμε και παιδιά 4 ή 5 χρονών. Επειδή ήταν η πρώτη συνάντηση αυτής της ομάδας μας ακολούθησαν και οι γονείς. Είναι φοβερά όμορφο κάτι που παρατηρήθηκε.. όταν ξεκινήσαμε τη βόλτα μας, τα πιο μικρούλια παιδιά πήγαιναν χέρι χέρι με τους γονείς. Τα βήματά τους ήταν αβέβαια, σχεδόν τρέμανε, σε κάθε επόμενο βήμα νόμιζες ότι θα σωριαστούν κάτω. Κάποια στιγμή, κάπως έγινε και τα άφησαν οι γονείς. Με τόσο αβέβαια βήματα φαινόταν πολύ εύκολο να πέσουν και να χτυπήσουν, οπότε ήμασταν έτοιμοι να επέμβουμε..

Share